چه کسانی گزینه مناسبی برای ایمپلنت نیستند؟
چه کسانی نباید ایمپلنت دندان انجام دهند؟ بررسی دقیق موارد منع درمان ایمپلنت
ایمپلنت دندانی یکی از پیشرفتهترین و موفقترین روشهای جایگزینی دندانهای از دست رفته است. این روش با فراهم آوردن زیبایی، عملکرد کامل در جویدن و گفتار، و جلوگیری از تحلیل استخوان فک، محبوبیت بالایی در میان بیماران و دندانپزشکان دارد. با این حال، ایمپلنت دندان برای همه افراد مناسب نیست و در برخی شرایط ممکن است نتایج مطلوبی به همراه نداشته باشد یا حتی با خطراتی همراه باشد.
در این مقاله به بررسی گروههایی از بیماران میپردازیم که ممکن است کاندیدای مناسبی برای ایمپلنت نباشند و همچنین راهکارهای جایگزین برای این افراد را بررسی خواهیم کرد.
بیماریهایی که باعث میشوند ایمپلنت دندان توصیه نشود
۱. افرادی با بیماریهای سیستمیک کنترل نشده
برخی بیماریهای عمومی میتوانند روند جوش خوردن ایمپلنت با استخوان را مختل کرده یا خطر عفونت و عدم موفقیت درمان را افزایش دهند. از جمله این بیماریها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- دیابت کنترلنشده
- بیماریهای خودایمنی مانند لوپوس یا آرتریت روماتوئید
- فشار خون بالا بدون کنترل
- اختلالات خونریزیدهنده
- سرطان تحت درمان با شیمیدرمانی یا پرتودرمانی
این شرایط میتوانند باعث ضعف در بهبود زخم، افزایش ریسک عفونت و عدم ثبات ایمپلنت شوند. البته در بسیاری از موارد با کنترل دقیق بیماری، همچنان امکان انجام ایمپلنت وجود دارد.
۲. افراد سیگاری یا مصرفکنندگان دخانیات
دخانیات یکی از عوامل شناختهشده در کاهش موفقیت ایمپلنت است. نیکوتین با کاهش جریان خون در بافتهای دهان، فرایند ترمیم را کند کرده و احتمال عفونت و تحلیل استخوان را افزایش میدهد. مصرفکنندگان قلیان و سیگارهای الکترونیکی نیز در معرض همین خطرات هستند.
مطالعات نشان دادهاند که احتمال شکست ایمپلنت در افراد سیگاری تا دو برابر بیشتر از افراد غیرسیگاری است. ترک یا کاهش مصرف دخانیات قبل و بعد از درمان میتواند شانس موفقیت را بهبود دهد.
همچنین بخوانید: ایمپلنت پانچ چیست
۳. افراد دارای تحلیل شدید استخوان فک
برای موفقیت درمان ایمپلنت، وجود مقدار کافی استخوان سالم و با تراکم مناسب در ناحیه مورد نظر ضروری است. در افرادی که به مدت طولانی دندان از دست دادهاند یا دچار بیماریهای لثه شدید بودهاند، ممکن است استخوان کافی برای کاشت ایمپلنت وجود نداشته باشد.
در چنین شرایطی میتوان از روشهایی مانند پیوند استخوان، لیفت سینوس یا استفاده از ایمپلنتهای کوتاه و زاویهدار استفاده کرد. اما در برخی موارد تحلیل استخوان به حدی است که حتی با این روشها نیز کاشت ایمپلنت ممکن نیست.
۴. بیماران دارای بهداشت دهانی ضعیف
موفقیت ایمپلنت ارتباط مستقیمی با رعایت بهداشت دهان دارد. تجمع پلاک و باکتری در اطراف ایمپلنت میتواند منجر به التهاب، عفونت (پری ایمپلنتایتیس) و در نهایت لق شدن ایمپلنت شود.
بیمارانی که به طور مداوم از مسواک، نخ دندان و چکاپهای منظم استفاده نمیکنند، در معرض خطر بالای شکست درمان هستند. در این موارد آموزش و آمادهسازی بیمار پیش از شروع درمان الزامی است.
۵. بیماران مبتلا به بیماریهای روانی یا ذهنی خاص
افرادی که توانایی درک دقیق فرآیند درمان، مراقبتهای بعد از عمل و همکاری در جلسات پیگیری را ندارند، ممکن است کاندیدای مناسبی برای ایمپلنت نباشند. همچنین بیمارانی که از داروهای ضدافسردگی یا ضد تشنج خاص استفاده میکنند، باید تحت بررسی دقیق قرار گیرند، چراکه برخی داروها روی تراکم استخوان یا روند التیام اثر میگذارند.
۶. افراد با عادتهای دهانی آسیبزننده
عادتهایی مانند دندانقروچه شدید، فشردن دندانها روی هم (براکسیسم)، جویدن اشیاء سفت یا ناخن میتواند فشار بیش از حد روی ایمپلنت وارد کند و منجر به شکست آن شود. در این بیماران استفاده از محافظهای شبانه یا اصلاح رفتارهای دهانی توصیه میشود.
۷. سنین پایین و در حال رشد
ایمپلنتهای دندانی معمولاً برای افراد با رشد فکی کامل مناسب هستند. در کودکان یا نوجوانان که استخوان فک هنوز در حال رشد است، کاشت ایمپلنت ممکن است منجر به ناهنجاریهای فکی یا زیبایی شود. معمولاً ایمپلنت پس از سنین هجده تا بیست سالگی، زمانی که رشد کامل شده، انجام میشود.
۸. بانوان باردار
در دوران بارداری، به ویژه سهماهه اول و سوم، انجام جراحی ایمپلنت توصیه نمیشود. تغییرات هورمونی، محدودیت در مصرف داروهای بیحسی و آنتیبیوتیک و نگرانی از استرسهای مرتبط با جراحی، دلایل اصلی برای پرهیز از انجام ایمپلنت در این دوران هستند. معمولاً درمان به بعد از زایمان موکول میشود.
۹. مصرف برخی داروها
داروهایی مانند بیسفسفوناتها که برای درمان پوکی استخوان یا سرطان استفاده میشوند، میتوانند خطر نکروز استخوان فک را پس از جراحی افزایش دهند. همچنین داروهای استروئیدی و داروهای ضدانعقاد خون ممکن است روند درمان را با مشکل مواجه کنند.
در این موارد باید مشورت با پزشک معالج صورت گیرد و در صورت لزوم، تغییر یا توقف داروها به طور موقت در نظر گرفته شود.
جدول مقایسه شرایط منع ایمپلنت دندان
| شرایط یا بیماری | میزان خطر برای ایمپلنت | امکان درمان با احتیاط | توضیحات تکمیلی |
|---|---|---|---|
| دیابت کنترلنشده | بسیار بالا | پایین | کنترل قند خون الزامی است |
| مصرف سیگار و قلیان | بالا | متوسط | ترک سیگار پیش از درمان توصیه میشود |
| تحلیل شدید استخوان | بالا | بستگی به شدت دارد | گاهی نیاز به پیوند استخوان وجود دارد |
| بهداشت دهان ضعیف | بالا | قابل اصلاح | نیاز به آموزش بهداشت قبل از درمان |
| بیماریهای روانی یا ذهنی | متوسط تا بالا | در موارد خفیف ممکن است | همکاری بیمار ضروری است |
| دندانقروچه یا عادات آسیبزا | بالا | نیاز به مداخله رفتاری | استفاده از محافظ شبانه کمککننده است |
| سن زیر هجده سال | بالا | بهتر است به تعویق بیفتد | پس از تکمیل رشد فک انجام شود |
| دوران بارداری | بالا | به تعویق انداخته شود | بهتر است درمان پس از زایمان انجام شود |
| مصرف بیسفسفونات یا داروهای خاص | بالا | نیاز به بررسی پزشکی | امکان خطر نکروز استخوان وجود دارد |
جمعبندی و توصیه نهایی
ایمپلنت دندانی درمانی فوقالعاده موثر و با دوام بالا است، اما همه افراد کاندید مناسبی برای آن نیستند. بررسی دقیق وضعیت سلامت عمومی، بیماریهای زمینهای، شرایط دهان و دندان، و سبک زندگی بیمار از الزامات قبل از شروع درمان است. دندانپزشک متخصص ایمپلنت باید پس از ارزیابی کامل شرایط، تصمیمگیری کند که آیا بیمار مناسب این روش درمانی هست یا خیر.
برای بسیاری از بیماران، با کنترل شرایط و اصلاح برخی عادتها، همچنان میتوان زمینه را برای انجام موفق ایمپلنت فراهم کرد. اما در برخی موارد، بهتر است از روشهای جایگزین مانند پروتزهای متحرک یا بریجهای دندانی استفاده شود.
برای مشاوره و انجام ایمپلنت می توانید به دکتر شهرام جلیل زاده، متخصص ایمپلنت در رشت مراجعه نمایید.
دیدگاه خود را ثبت کنید
تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟در گفتگو ها شرکت کنید.